تخریب فضای مجازی
دیوارها شاعراند
که گاهی گل به سینه میزنند
گاهی عکس کسی را که دوست دارند
دیوارها میتوانند سفید پوست باشند یا...
دیوارها میتوانند خوب باشندیا...
اما من ترجیح میدهم
دیواری باشم که قلبش فرو ریخته
به بند رسیده
و تو از آن به خیابان پشت زندان نگاه میکنی
بی که ببینی
چقدر رنگم پریده است
هاله زارع
نقد این شعر از : محمد مستقیمی (راهی)
نقد
ابتدا رسمالخط شما را اصلاح کنم: «شاعراند» واژهی شاعر به صامت ختم میشود و در پذیرش «وندها» نیازی به واج میاتجی «ا» ندارد و باید به شکل «شاعرند» نوشته شود.
پنج مصراع ابتدایی متن ارائهی اطلاعات است و دیوارها را معرفی میکند که اگر همان ساختار نخستین را دنبال میکرد شاعرانهتر میشد:
دیوارها شاعرند
که گاهی گل به سینه میزنند
گاهی عکس کسی را که دوست دارند
بهتر بود همین ساختار در معرفی بقیهی دیوارها تکرار میشد:
دیوارها نژادپرستند
گاهی سفیدپوستند
گاهی...
دیوارها سیاستمدارند
گاهی فریاد میکنند: مرگ بر این
زندهباد آن
دیوارها تاجرند... الخ
از مصراع ششم فضای مجازی میخواهد شکل بگیرد امّا متأسفانه روایت گنگ و مبهم میشود و علاوه بر آن در مصراع هفتم همان تشبیه ویرانگر ظاهر میشود و امّا ابهام و گنگی عبارات:
«دیواری که قلبش فرو ریخته است» قلب دیوار کجاست؟ چه اتفاقی برای دیوار افتاده است؟ معلوم نیست تصوری در مخاطب ایجاد نمیکند و در ادامه:
به بند رسیده است
یعنی چگونه شده و به کجا رسیده است؟ این بند کجای دیوار است؟ سوای دیوار است یا جزیی از دیوار است اگر این ابهامها در روایت شما نبود با حذف تشبیه شعر در فضای استعاری اتفاق میافتاد. حذف تشبیه ساده است به این شکل:
اما من ترجیح میدهم
دیواری را که قلبش فرو ریخته
به بند رسیده
و تو از آن به خیابان پشت زندان نگاه میکنی
بی که ببینی
چقدر رنگش پریده است
البته من در زدودن ابهام عبارات تصرفی نکردم تنها تشبیه را حذف کردم تا استعاره ویران نشود رفع ابهام با خود شما.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر